Medewerkers vertellen

Sinds mijn start als advocaat, dat was februari 2022, werk ik bij LVH. Daarvóór al, tijdens mijn master, leerde ik het kantoor kennen als juridisch medewerkster. LVH heeft destijds op mij een goede eerste indruk gemaakt en maakt dat ook eigenlijk nog steeds waar. Ik maakte direct kennis met heel LVH: de partners, de advocaten en praktijkondersteuners. Mijn eerste dag bij LVH – het kantoor zat toen nog aan de Veerhaven – maakte ik een lunchwandeling met kantoorgenoten Ben van Nieuwaal, Hans Rijntjes en Lisa Kloot. Het ongeschikte schoeisel ten spijt – mijn hakken en ik rekenden alleen maar op ‘een blokje om’ – was ik blij dat ik meeging. Ik voelde mij direct welkom. Inhoudelijk weet LVH mij goed uit te dagen. Als beginnend advocaat werk ik niet uitsluitend voor één van de kantoorgenoten of mijn patroon, maar weten veel van de advocaten mij te vinden om een dossier gezamenlijk op te pakken. Ideaal, aangezien ik nog niet direct zeker was van de door mij gewenste specialisatie. Ze schuwden het hier ook niet om me al vroeg mee te nemen in de meer complexe dossiers of om mij zelf dingen te laten uitzoeken. Ik kreeg daarbij, vooral in de eerste jaren, echt de tijd om zaken kwalitatief en inhoudelijk goed aan te pakken, zonder de druk dat al de bestede tijd per se wordt doorberekend aan de cliënt. En, nog belangrijker, mocht het op enig moment aan tijd of begeleiding ontbreken, dan is er bij LVH voldoende vrijheid en laagdrempeligheid om dat aan te geven. Die cultuur zet zich, zo heb ik gemerkt, ook door naarmate je als advocaat zelfstandiger aan de slag gaat. De grootte van het team maakt het gemakkelijk om met iedereen korte lijntjes te houden en doorgaans staat de deur van een collega open voor inhoudelijk – of minder inhoudelijk  – overleg. Inmiddels heb ik een vierdaagse werkweek in verband met mijn maatschappelijke en muzikale activiteiten en daar is, zodra ik die behoefte aangaf, positief op gereageerd en ruimte voor gegeven. Hoewel het bij LVH mogelijk is om thuis te werken, zou ik zeggen dat er niet echt een ‘thuiswerkcultuur’ heerst. Zelf kom ik met mijn kantoorfiets gemakkelijk dagelijks naar kantoor en ik kan er bij al mijn collega’s van uitgaan dat ik ze daar ook regelmatig tref. Oók heb ik hen de afgelopen jaren op andere manieren leren kennen, waaronder tijdens diners, een boottocht over de Rottemeren, een schildercursus en een champagnereis in het mooie Reims. Wat mij betreft alleen maar goed, want dat maakt het extra leuk om vervolgens samen voor een zaak aan de slag te gaan.